W 1990 roku zadebiutował na Glyndebourne Festival Falstaffem Verdiego. W roku mozartowskim 1991 poprowadził na otwarcie oddanego po remoncie Stavovskiego divadla Don Giovanniego W.A. Mozarta. W 1992 roku przeszedł na emeryturę, pozostał jednak aktywny jako dyrygent.
Był jednym z pionierów wykonawstwa historycznego muzyki wokalnej XVIII wieku. Przełomowe znaczenie miała jego interpretacja mozartowskiego Wesela Figara w Sadler’s Wells Opera w 1965, z ornamentyką według XVIII-wiecznej maniery wokalnej. Sporządził nową redakcję partytury Orfeusza i Eurydyki C.W. Glucka. Był entuzjastą i cenionym wykonawcą muzyki Leoša Janáčka. Jako dyrygent przygotował angielskie premiery Katii Kabanowej Janáčka (1951), Króla Rogera Szymanowskiego (1975), Dalibora Smetany i Julietty Martinů. Dla wytwórni Decca, EMI i Supraphon nagrał serię 5 oper Janáčka w języku czeskim i angielskim.
W 1978 roku otrzymał Medal Janáčka. Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (1974). Odznaczony ponadto czeskim Medalem za Zasługi (1996), Orderem Australii (1997) i Orderem Towarzyszy Honoru (2003). W 1979 roku otrzymał tytuł szlachecki.
Przypisy
Kategoria:Australijscy dyrygenci Kategoria:Oboiści Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem Za Zasługi Kategoria:Odznaczeni Orderem Towarzyszy Honoru Kategoria:Odznaczeni Orderem Australii Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2010