Ogrody Menara (arabski: حدائق المنارة) – ogrody na zachód od Marrakeszu w Maroku w pobliżu gór Atlas. W XII wieku (ok. 1130) założył je kalif Abd al-Mumin ibn Ali.
Nazwa Nazwa ogrodu pochodzi od nazwy pawilonu z małym zielonym dachem w kształcie piramidy (menzeh), który nosi nazwę manaara (منارَة). Można ją przetłumaczyć jako latarnia morska i tak nazywano każdy budynek, który stał na dużej wysokości.
Historia Ogród Menara został założyli w XII wieku jako gaj palmowy, oliwkowy i owocowy Almohadzi, gdy Marrakeszan był stolicą ich państwa. Nad dużym sztucznym zbiornikiem wodnym został zbudowany pawilon (minzah) z którego korzystał latem sułtan i jego rodzina. Obecny pawilon pochodzi z XIX wieku, ale przyjmuje się, że powstał na miejscu wcześniejszego z XV wieku. Otaczające zbiornik ogrody i sady są nawadniane dzięki systemowi kanałów. Dzięki podziemnej instalacji nazywanej kanat zbiornik jest zasilany wodą z gór znajdujących się około 30 km od Marrakeszu.