Powstały one na skutek odcięcia przez Alutę i pozostawienia na jej wschodnim brzegu fragmentów wulkanicznych skał pasma Harghity. W górnej części (zwanej Ciucul de Sus) dominuje jeszcze rzeźba pagórkowata, w środkowej (Ciucul de Mijloc) i dolnej (Ciucul de Jos) wyróżniają się już 2-3 dość szerokie terasy meandrującej Aluty, liczne stożki napływowe utworzone przez jej dopływy, a dno pokrywają szerokie, podmokłe łąki lub nawet bagna. U podnóży gór Harghita liczne są źródła mineralne.
Klimat
Kotlina Ciuc, ze względu na swoje położenie, posiada specyficzny klimat, charakteryzujący się wysokimi częstotliwościami występowania zjawisk pogodowych oraz długimi okresami nocnych i zimowych inwersji temperatur. Z tego powodu kotlina należy do najzimniejszych i najbardziej mokrych regionów kraju, zarówno latem, jak i zimą.
Historia Tereny kotliny były zamieszkane przez człowieka już w epoce żelaza. Na przełomie er przebywali tu Dakowie, o czym świadczą odnalezione w Jigodin pozostałości fortyfikacji dackich z I w. i srebrny skarb dacki z Sâncrăieni. Od XIII-XIV w. teren kotliny zasiedlany był przez władców Węgier węgierskojęzycznymi Szeklerami.