W czasie podziału każda komórka potomna zachowuje połowę pancerzyka i odbudowuje resztę.
Latem i jesienią wewnątrz osobników planktonowych wytwarzają się grubościenne cysty spoczynkowe o kształcie podobnym do komórek rodzicielskich, ale z krótszymi wypustkami. Wydostają się one z komórki macierzystej i przez jakiś czas unoszą w planktonie. Jesienią opadają w pobliże dna, a wiosną są unoszone i kiełkują. Cysty łatwo mogą przeczepiać się do ciał ptaków i być przez nie przenoszone między zbiornikami wodnymi. Niektóre cysty mogą przez kilka lat przetrwać zagrzebane w osadach. Wewnątrz cysty przygotowującej się do kiełkowania powstaje komórka o cienkiej błonie oddzielającej ją od pancerzyka. Cystę opuszcza postać określana jako gymnoceratium. Jest ona w przybliżeniu elipsoidalna i bardzo ruchliwa. Po kilku lub kilkunastu godzinach przybiera ona kształt coraz bliższy stożkowi, a ściana stopniowo twardnieje. U formy praeceratium zaczynają powstawać kolce, a z czasem powstaje z niej forma dojrzała.
Formy z jedynie dwoma rogami tylnymi częściej pojawiają się wiosną. Osobniki letnie są często krótsze niż wiosenne.