Badania genetyczne nad populacją Kabowerdeńczyków ujawniły, że dzisiejsi mieszkańcy wysp to w dominującej części potomkowie Europejczyków w linii męskiej oraz Afrykanów w linii żeńskiej.
Przed uzyskaniem niepodległości przez Wyspy Zielonego Przylądka w 1975 znaczna część mieszkańców kraju wyemigrowała, gł. do Portugalii. Mało wydajne grunty rolne, częste susze oraz brak przemysłu zmuszał tysiące Kabowerdeńczyków do sezonowej emigracji. Po 1975 duża część tych emigrantów powróciła na wyspy jako obywatele portugalscy. Emigranci z wysp i ich potomkowie największe swoje skupiska mają w Portugalii (gdzie stanowią 15,7% populacji obcokrajowców), Brazylii i Stanach Zjednoczonych (gł. w Nowej Anglii).
Język Kabowerdeńczycy za swój język ojczysty uznają portugalski. Jest on językiem urzędowym i wykładowym Wysp Zielonego Przylądka. W codziennych rozmowach używają również kreolskiej odmiany tego języka oraz jej wariantu z Gwinei Bissau. Mieszkańcy wysp nie uznają odrębności języka miejscowego od portugalskiego, jednak od poł. 70. XX w. zyskuje on na popularności i prestiżu.