Po trzech latach muzycy przeszli do klubu „OdNowa”, gdzie grali do końca jego studiów (1973-1976).

W latach 1978-1981 współpracował jako członek zespołu, a następnie solista z kabaretem Tey, a także z poznańską Orkiestrą PRiTV pod dyr. Zbigniewa Górnego – zespół wokalny S-26 otrzymał wyróżnienie na XVII KFPP Opole'79), pomysłodawcy duetu z Grażyną Łobaszewską. Ich wspólne wykonanie piosenki Może za jakiś czas (m.in. podczas XVI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej Opole'78) okazało się przepustką do jego ogólnopolskiej kariery piosenkarskiej, zaś utwór ten stał się przebojem (duet ten trzykrotnie występował na festiwalu opolskim – ostatni raz w 1999 roku). Jako członek zespołu Hubert Band (w większości złożonym z muzyków kabaretu TEY) wystąpił na IV Międzynarodowej Wiośnie Estradowej (5-6.05.1979) oraz dokonał nagrań radiowych w Polskim Radio. Kolejną ważną piosenką w jego karierze, zaśpiewaną w duecie z G. Łobaszewską była Autostradą do słońca (arr. Krzesimir Dębski, sł. Jacek Cygan i Jacek Rutkowski), czyli polska wersja przeboju Fantasy, pochodząca z repertuaru amerykańskiej formacji Earth, Wind & Fire. Utwór ten stał się ogólnopolskim przebojem, zaś w 1984 ukazał się album pt.