Tzat I (Gruz. წათე), Tzathius lub Tzathios () – według źródeł bizantyjskich król Lazyki (zachodnia Gruzja) w okresie od 521/522 r. Data końca jego rządów jest nieznana. Odrzucił zwierzchnictwo Persji Sasanidzkiej i zwrócił się o pomoc do cesarza bizantyjskiego Justyna I (r. 518–527). Był pierwszym chrześcijańskim królem Lazyki.
Tzat był synem Damnazesa, o którym prawie nic nie wiadomo. Po śmierci ojca, w 521 lub 522 r., odmówił uznania tradycyjnej zwierzchności sprawowanej przez perskiego władcę nad Lazyką, odrzucił zaratusztrianizm i zwrócił się do Cesarstwa Bizantyjskiego. Pojechał do Konstantynopola, gdzie został przyjęty przez cesarza Justyna I, ochrzczony jako chrześcijanin i poślubiony z Walerianą - kobietą ze szlacheckiego rodu. Po otrzymaniu insygniów i szat królewskich, które oznaczały zarówno jego status królewski, jak i poddanie się cesarzowi bizantyjskiemu, wrócił do Lazyki.
Tzat jest wspomniany po raz ostatni wraz z wybuchem wojny iberyjskiej w 527 r. - wtedy Lazyka została zaatakowana przez Persów, którzy z łatwością opanowali zbuntowanych Iberyjczyków. Zwrócił się o pomoc do cesarza Justyniana I (r. 527–565), który właśnie zastąpił swojego wuja Justyna I. Justynian odpowiedział wysyłając armię, co pozwoliło Lazyce skutecznie przeciwstawić się Persom.