Andriej Wasiljewicz Prokopienko (ros. Андрей Васильевич Прокопенко, ur. 1915 we wsi Pokrowskoje w powiecie bachmuckim w guberni jekaterynosławskiej, zm. w październiku 1989 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major KGB.

Życiorys Urodził się w rodzinie ukraińskiego pocztyliona. W maju 1930 został uczniem ślusarza, później ślusarzem w zakładach im. Woroszyłowa w miejscowości Drużkowka w rejonie konstantynowskim w obwodzie donieckim, potem pracował w Kramatorsku. Od października 1935 do lutego 1936 studiował w Instytucie Nauczycielskim w Artiomowsku, później kierował wydziałem pionierskim Komitetu Miejskiego Komsomołu w Artiomowsku, we wrześniu 1937 powrócił do instytutu, skąd po ukończeniu pierwszego semestru został skierowany do pracy w organach NKWD. W czerwcu 1938 został funkcjonariuszem NKWD, w sierpniu 1938 ukończył szkołę GUGB NKWD w Kijowie został pomocnikiem pełnomocnika i następnie pełnomocnikiem operacyjnym Wydziału 3 (Kontrwywiadowczego) Zarządu 1 Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (UGB) NKWD Ukraińskiej SRR. W styczniu 1940 przyjęto go do WKP(b). W marcu 1941 został starszym pełnomocnikiem operacyjnym Wydziału 1 Zarządu Kontrwywiadowczego NKGB Ukraińskiej SRR, po ataku Niemiec na ZSRR zajmował się organizowaniem ruchu partyzanckiego na terytorium Ukrainy, m.in.