Cubitt okazał się zdolnym menadżerem, który pomógł rozwinąć firmę, jednak w 1814 r. przeszedł z pełnego etatu na stanowisko konsultanta, a dwanaście lat później współpraca z firmą zakończyła się. W 1817 r. brał udział w budowie pierwszej gazowni w Ipswich, której zaprojektowanie i nadzór nad budową zleciły mu władze tego miasta. Infrastruktura miała posłużyć do oświetlenia domów i zakładów przemysłowych. Ponadto Cubitt nadzorował lub konsultował budowę wielu kanałów i linii kolejowych dla potrzeb szybko rozwijającego się przemysłu. Od 1822 lub 1823 r. należał do Stowarzyszenia Inżynierów (w 1836 r. został jej wiceprzewodniczącym, a w latach 1850–1852 był jego przewodniczącym), natomiast w 1830 r. wszedł w skład Royal Society; należał też do Royal Irish Society, Society of Arts.

W 1826 r. przeprowadził się do Londynu, gdzie był konsultantem licznych projektów inżynieryjnych z różnych dziedzin, a także biegłym brytyjskiego parlamentu w różnorodnych sprawach. Zeznawał m.in. w sprawie wykonalności jednego z projektów George’a Stephensona. Był również inżynierem South Western Railway, przy której to linii kolejowej pracował także jego syn Joseph, a ponadto konsultantem przy Great Northern Railway. Po przekwalifikowaniu na inżynierię hydrotechniczną zajął się od 1834 r.