Eugeniusz Szwankowski (ur. 22 listopada 1906 w Warszawie, zm. 3 stycznia 1973 tamże) – polski historyk, teatrolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, varsavianista.

Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława, urzędnika kolejowego, i Eugenii z Affanasowiczów, brat Stanisława. Absolwent Państwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1926). W 1926 podjął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po uzyskaniu dyplomu w roku 1931 rozpoczął zawód archiwisty naukowego. W latach 1931–1951 pracował w Archiwum Miejskim m.st. Warszawy, w którym pełnił kolejno funkcje kierownika działu akt dawnych, kustosza i dyrektora. W kwietniu 1939 złożył rozprawę doktorską o gospodarce finansowej Warszawy doby Królestwa 1816–1830; egzaminy zdał podczas okupacji niemieckiej w tajnym Uniwersytecie w roku 1941. Przebywał w Warszawie do 1943, tj. do swego wyjazdu ze względu na stan zdrowia i sprawy rodzinne do Hrubieszowa, a potem do Lublina, gdzie pracował jako robotnik kolejowy.

Od 1952 do śmierci był samodzielnym pracownikiem naukowym Instytutu Sztuki PAN, w którym kierował działem dokumentacji teatralnej. W latach 1957–1964 był kierownikiem Oddziału Teatralnego Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, późniejszego Muzeum Teatralnego w Warszawie. W 1955 uzyskał tytuł docenta, a w 1960 stanowisko profesora nadzwyczajnego.