Tragedia w Kazimierzu Dolnym – utonięcie 13 dzieci w rzece Wiśle, które miało miejsce 23 czerwca 1961 roku w Kazimierzu Dolnym. Jest to najbardziej tragiczne tego typu zdarzenie w powojennej historii Lubelszczyzny.

Tło thumb|Rzeka Wisła w Kazimierzu Dolnym W czerwcu 1961 roku, ze względu na panujące wtedy upały i zbliżające się zakończenie roku szkolnego, nauczyciele ze Szkoły Podstawowej nr 17 mieszczącej się przy ulicy Krochmalnej w Lublinie postanowili zorganizować wycieczkę dla najlepszych uczniów do Kazimierza Dolnego. Wycieczka odbyła się 23 czerwca 1961 roku, pojechało na nią 28 (inne źródło podaje ponad 50) uczniów wraz z trzema nauczycielkami (w tym 29-letnią nauczycielką wychowania fizycznego, Jadwigą H.).

Przebieg zdarzenia Jadwiga H. zaprowadziła część dzieci nad rzekę Wisłę. Dzieci weszły do wody z łachy znajdującej się pomiędzy schroniskiem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego a kamieniołomami. Po przejściu przez płytką (do kolan) wodę i dotarciu do wysepki oddalonej od brzegu o około 120 metrów, dzieci przez pewien czas pozostały na niej bawiąc się, po czym grupa, trzymając się za ręce, ruszyła wraz z nauczycielką w dół rzeki. W pewnym momencie jedna z dziewczynek zaczęła się topić. Jadwiga H. ruszyła jej z pomocą, jednak w tym czasie topić zaczęło się drugie dziecko.