Podczas II wojny światowej kontynuowała naukę w szkole gospodarczej Heleny Rzeszotarskiej (na poziomie gimnazjalnym), a następnie uczyła się zawodu w szkole introligatorskiej przy ul. Brackiej. Równolegle uczestniczyła w tajnych kompletach. W czasie okupacji wstąpiła do działającej w Śródmieściu 9. Drużyny Harcerek. Nie wzięła czynnego udziału w powstaniu warszawskim.
Po zakończeniu wojny zdała maturę i studiowała w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, naukę ukończyła w 1950 roku, uzyskując tytuł zawodowy inżyniera agrotechniki. W czasie studiów ukończyła harcerski kurs instruktorski dla drużynowych. W okresie powojennym była aktywną harcerką w hufcach Śródmieście, Mokotów i w Hufcu Stare Miasto.
W 1972 roku, będąc w wieku 46 lat, wyszła za mąż za Andrzeja Kownackiego, 75 letniego wówczas kolegę z pracy, powstańca warszawskiego, byłego zastępcę dowódcy Zgrupowania AK „Chrobry II”. Zmarł on w 1980 roku.