Po ogólnorosyjskim strajku studenckim w 1899 roku został aresztowany razem z innymi organizatorami i wydalony z uniwersytetuDziedzictwo literackie: Gorki i rosyjskie dziennikarstwo na początku XX wieku. Niepublikowana korespondencja. Moskwa: Nauka, 1988.. W 1901 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Heidelbergu. Od roku 1903 przez 18 miesięcy pracował jako asystent, a następnie jako kierownik oddziału w klinice neuropatologa profesora W. Erba w Heidelbergu. W 1906 roku przeprowadził się do Włoch i został dyrektorem szpitala uzdrowiskowego w Nervi. W 1911 roku uzyskał dyplom doktora medycyny na uniwersytecie w Pawii.
W 1914 roku, wraz z wybuchem I wojny światowej, doktor Załmanow powrócił do Moskwy, został powołany w randze generała do wojennej służby medycznej i wysłany na front do Polski pod Białystok, gdzie pełnił funkcję kierownika pociągów medycznych i chirurga. W marcu 1915 roku powołano go na kierownika szpitala polowego w Ciechanowie. Później obejmował stanowisko głównego lekarza dwóch szpitali wojskowych w Moskwie.
Dodatkowo od 1916 roku wraz z profesorem redagował czasopismo medyczne poświęcone obserwacjom klinicznym ran wojennych.