Teofil Leon Bochentyn (ur. 24 listopada 1913 w Wejherowie, zm. 8 listopada 1939 w Lesie Piaśnickim) – instruktor Przysposobienia Wojskowego, uczestnik walk w obronie Białej Rzeki.
Życiorys Urodził się 24 listopada 1913 w Wejherowie w rodzinie Wojciecha i Anastazji z d. Lemke. Jego ojciec zginął w czasie I wojny światowej. W latach 1936–1937 odbył czynną służbę wojskową. Ukończył szkołę podoficerską 36. Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie-Pradze. Do rezerwy został przeniesiony w stopniu kaprala. Od 1936 był aktywnym członkiem Polskiego Związku Zachodniego. W 1937 brał udział w budowie kopca Józefa Piłsudskiego w Krakowie. Był Instruktorem Przysposobienia Wojskowego. Uczył w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni. W maju 1939 w ramach mobilizacji wojskowej został przydzielony do 1 Morskiego Baonu Strzelców, a stamtąd do dowództwa Ochotniczej Kompanii Harcerskiej jako podoficer broni. 9 września 1939 brał udział w krótkim starciu z III batalionem 322 pułku piechoty majora Heinricha von Diesta w obronie wsi Biała Rzeka.