29 kwietnia 1945 został wyzwolony przez wojska sowieckie.

Po powrocie w rodzinne strony zaciągnął się do Milicji Obywatelskiej Komendy Powiatowej w Lubaczowie i uczestniczył w walkach z UPA w 1945. Na własną prośbę został zwolniony z MO i skierowany na kurs oficerski do Centralnej Szkoły Pożarniczej w Warszawie. Po jego ukończeniu był organizatorem Ochotniczych Straży Pożarnych na terenie powiatu Lubaczowskiego jako Powiatowy Komendant Straży Pożarnych w latach 1945-1948. 15 kwietnia 1947 skorzystał z amnestii ujawniając swoją działalność w ramach AK i otrzymał zaświadczenie nr 52415 z Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lubaczowie.

Po wojnie ukończył studia wyższe uzyskując tytuł inżyniera mechanika. Od 1948 pracował jako nauczyciel w Technikum Samochodowym w Legnicy, a następnie w Gliwicach. W okresie powojennym był aktywnym instruktorem Związku Harcerstwa Polskiego uzyskując stopień instruktorski Harcmistrza Polski Ludowej. Uhonorowany Orderem Odrodzenia Polski, Złotą Odznaką Zasłużony dla Rozwoju Województwa Śląskiego i Złotym Znakiem Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi. Zmarł 4 lipca 1998 w Gliwicach.