Końcowym zadaniem szkoły była taka repolonizacja uczniów i uzupełnienie ich wiedzy w innych dziedzinach, by byli w stanie wstąpić po tym kursie do szkół średnich.

Kurs był zaplanowany na 700 godzin lekcyjnych, odbywających się w systemie stacjonarnym, w ciągu sześciu miesięcy. W budynku szkoły były zarówno sale zajęciowe, jak i mieszkalne dla uczniów oraz kadry. Przyjmowano kursantów obu płci, o różnym wykształceniu i wieku. Choć szkoła była przeznaczona głównie dla Mazurów (76% absolwentów), kształciła też dość liczną grupę Warmiaków (13% absolwentów), kilkunastoosobowe grupy Ślązaków i filiponów oraz pojedynczych przedstawicieli innych grup etnicznych. W sumie w obu okresach istnienia uniwersytetu ludowego ukończyło go 310 kursantów.

Szkołę założył i nadzorował do 1948 r. Instytut Mazurski. Indywidualnie twórcą uniwersytetu, jego dyrektorem i jednym z nauczycieli był Karol Małłek, który wybrał na siedzibę placówki poniemiecki pensjonat w Rudziskach Pasymskich. Przejęto też na potrzeby szkoły gospodarstwo rolne w pobliskich Otolach. Pierwsza grupa rozpoczęła naukę w grudniu 1945 r. Pięć lat później placówkę de facto rozwiązano i w miejsce jej oraz Warmińskiego Uniwersytetu Ludowego utworzono w Mikołajkach szkołę spółdzielczości rolniczej z nowym zespołem nauczycielskim i programem.