Użycie w lotnictwie Samoloty Aero A-100 były wprowadzane do lotnictwa czechosłowackiego od lipca 1934 do maja 1935 roku. Otrzymało je 6 eskadr rozpoznawczych od nr 61 do 66 oraz trzy eskadry lekkich samolotów bombowych nr 71, 72 i 73. Użytkowano do 1938 roku, choć stopniowo zastępowano je nowszymi typami, a samoloty użytkowano jako samoloty szkoleniowe.
Po powstaniu Słowacji jej lotnictwo przejęło 16 samolotów tego typu, gdzie używano ich jako samolotów szkolnych. Pozostałe samoloty przejęli Niemcy, którzy również ich używali jako samolotów szkolnych.
Opis techniczny Samolot Aero A-100 był dwumiejscowym dwupłatem o konstrukcji mieszanej, kadłub miał konstrukcję metalową, natomiast skrzydła – drewnianą. Podwozie klasyczne – stałe, z płozą ogonową.
Napęd stanowił silnik widlasty 12-cylindrowy umieszczony z przodu kadłuba, chłodzony cieczą. Chłodnica umieszczona pod silnikiem. Napędzał on dwułopatowe śmigło.
Uzbrojenie stanowiły: 2 zsynchronizowane karabiny maszynowe vz. 28 kal. 7,92 mm z zapasem 300 nabojów każdy – obsługiwane przez pilota, 2 sprzężone ruchome karabiny maszynowe vz. 30 kal.