Trudno potwierdzić tę wersję wydarzeń, jednak w sprawozdaniu Komisji Historii Sztuki z 26 stycznia 1899 roku stwierdzono głębokie uszkodzenia malatury w prawym policzku i nosie.

W czasie potopu miał wydarzyć się cud wskrzeszenia mężczyzny, topielca, którego ciało przyniosła żona, gorliwie modląc się o powrót do życia. W ramach wdzięczności, kobieta miała okryć obraz tym samym materiałem, w który było zawinięte ciało męża. Materiał jako wotum przetrwało zatknięte za obraz do połowy XIX wieku.

Odbudowa Natychmiast po odstąpieniu najeźdźcy przystąpiono do odbudowy kaplicy, najpierw jako drewnianej, a następnie okazałej, murowanej budowli. W 1658 r. podczas sejmiku województwa krakowskiego zobowiązano posłów do przedstawienia królowi sprawy odbudowy kościoła. Wsparcie Michała Korybuta i fundusz ofiarowany pośmiertnie przez biskupa Piotra Gembickiego pozwolił na rozpoczęcie prac. Przemalowano wówczas tło obrazu na kolor oliwkowy. Jako datę ostatecznego zakończenia remontów przyjmuje się rok 1678, kiedy na szczycie kaplicy umieszczono pozłacaną figurkę Matki Bożej, wykonaną przez krakowskiego złotnika Mikołaja Truszowicza. Zasłużony dla odbudowy kościoła prowincjał, o. Marcin Charzewicz, ofiarował wtedy do kaplicy ozdobioną perłami i rubinami złotą sukienkę dla Matki Bożej Piaskowej.