Jej obecność została stwierdzona w Zatoce Antongila (od której pochodzi jej epitet gatunkowy), Andivoranto, Maroantsetra (najlepiej opisany obszar występowania tego gatunku), w rezerwacie Ambatovaky, Fizoana, Iaraka, Antaro, Lampirano, podano również inne potencjalne obszary występowania tego gatunku. Istnieje jednak podejrzenie, że opisane osobniki należały w rzeczywistości do gatunku D. guineti. Piękniś pomidorowy jest często przedstawiany jako ikona Parku Narodowego Masoala. Nieznany jest jednak obszar jego występowania w tym parku.

Gatunek ten zwykle spotykany jest do wysokości 200 m n.p.m. (maksymalnie do 600 m n.p.m.). Płaz wykazuje duży potencjał do adaptacji. Może występować w różnorakich siedliskach zapewniających mu schronienie, a także dostęp do wolno płynącej wody. Pięknisia pomidorowego widywano w lasach deszczowych, jak i na obszarach miejskich. Osobniki tego gatunku znajdowane są również często w stawach i rowach w pobliżu farm i miasteczek. W Maroantsetrze gatunek ten widywany jest także w ogrodach, i często jest tam łapany przez tubylców i pokazywany jako atrakcja turystyczna.