Kilmasz Diusegalijewicz Dżumalijew (ros. Кильмаш Дюсегалиевич Джумалиев, ur. 1918 we wsi Priszyb obecnie w rejonie jenotajewskim w obwodzie astrachańskim (niektóre źródła podają wieś Prima w rejonie anatajewskim w obwodzie stalińskim), zm. 12 lutego 1945 k. Dębna) – radziecki wojskowy narodowości kazachskiej, młodszy sierżant, nagrodzony pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w kazachskiej rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie podstawowe, pracował w kołchozie. W sierpniu 1941 został powołany do Armii Czerwonej, od października 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Walczył na Froncie Zachodnim, Południowo-Zachodnim, Woroneskim, 2 i 3 Ukraińskim i 1 Białoruskim. W styczniu 1945 jako zastępca dowódcy plutonu 9 kompanii strzeleckiej 267 gwardyjskiego pułku strzeleckiego 89 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej 5 Armii Uderzeniowej 1 Frontu Białoruskiego w stopniu młodszego sierżanta brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej. 14 stycznia 1945 uczestniczył w natarciu z przyczółka magnuszewskiego na południe od Warszawy. Mimo krzyżowego ognia z wrogiego bunkra przeczołgał się niezauważony do centralnego bunkra, następnie celnymi rzutami kilkoma granatami wysadził go w powietrze razem z obsadą.