18 lipca 1944 jako dowódca 47 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 8 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Białoruskiego w stopniu pułkownika przełamał obronę przeciwnika w okolicy Kowla, po czym opanował Luboml i sforsował zachodni Bug, a 29 lipca 1944 na czele dywizji sforsował Wisłę i uchwycił przyczółek w rejonie Magnuszewa. Do października 1945 dowodził 47 Gwardyjską Dywizją Piechoty w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1948 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został dowódcą 180 Dywizji Piechoty, potem od 1951 do 1954 dowodził 36 Dywizją Piechoty Odeskiego Okręgu Wojskowego, w maju 1954 zakończył służbę w stopniu generała majora.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945) Order Lenina (dwukrotnie, 6 kwietnia 1945 i 20 kwietnia 1953) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, 18 października 1943, 20 marca 1944 i 6 listopada 1947) Order Suworowa II klasy (29 maja 1945) Order Suworowa III klasy (4 stycznia 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie, 28 lutego 1942 i 3 listopada 1944) Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za obronę Moskwy” Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Weteran Sił