W 1943 i 1944 bombardował obiekty w Helsinkach, od marca do czerwca 1944 działał w składzie samodzielnej grupy lotniczej dla utrzymywania łączności z oddziałami Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii, wykonał 44 loty do Jugosławii, dostarczając partyzantom łącznie ponad 20 ton ładunku i przewożąc 40 oficerów. W czerwcu 1944 został dowódcą eskadry 337 pułku lotniczego 5 Gwardyjskiej Dywizji Lotniczej 4 Gwardyjskiego Korpusu Lotniczego Lotnictwa Dalekiego Zasięgu. Do października 1944 wykonał 218 lotów bojowych, w tym 76 (z czego 54 nocą) w składzie lotnictwa cywilnego i 142 (wszystkie nocą) w składzie Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, za co otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Bombardował węzły kolejowe w Briańsku, Orle, Krasnohradzie, Połtawie i Orszy. W 1943 wykonał wiele nalotów na artylerię przeciwnika pod Leningradem i wziął udział w bitwie o Dniepr. Po wojnie kontynuował służbę w armii, w 1957 ukończył kursy doskonalenia kadry oficerskiej przy Akademii Wojskowo-Powietrznej, później był dowódcą pułku lotniczego i naczelnikiem garnizonu w Workucie, w 1972 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika.