Brał udział w walkach obronnych w rejonie Brodów, Szepetówki i Berdyczowa, walkach na trasie Orzeł-Mińsk i w obronie Moskwy pod Wołokołamskiem (1941), w walkach na rzece Żyzdra na południe od miasta Suchiniczi (1942), operacji rówieńsko-łuckiej i brzesko-lubelskiej, w tym w wyzwalaniu Kowla (17 lipca 1944), Łukowa (24 lipca), Siedlec (1 sierpnia) i Mińska Mazowieckiego (15 sierpnia 1944), w operacji warszawsko-poznańskiej, w tym w forsowaniu Wisły i opanowaniu przyczółka, wyzwalaniu Warszawy, walkach o Piłę i operacji berlińskiej, w tym walkach ulicznych w Berlinie.
Jako dowódca 1 batalionu 1281 pułku piechoty 60 Dywizji Piechoty 47 Armii w stopniu majora wyróżnił się przy forsowaniu Wisły na północny zachód od Warszawy. 16 stycznia 1945 dowodzony przez niego batalion sforsował nocą rzekę w okolicach Nowego Dworu Mazowieckiego, uchwycił przyczółek i odparł 7 kontrataków przeciwnika, niszcząc 5 czołgów, 12 dział i zadając duże straty w ludziach. 17 stycznia jego batalion połączył się z oddziałami 1 Armii Wojska Polskiego nacierającymi z przyczółka magnuszewskiego, i wspólnie z nimi okrążył hitlerowski garnizon Warszawy. Za bohaterstwo okazane w walkach o Warszawę został przedstawiony do nagrodzenia tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.