Historia poznania Jaskinia była miejscowej ludności znana od dawna. W latach 80. XX wieku grotołazi poszerzyli wejście do korytarza za trzecim otworem i usunęli z niego gruz umożliwiając dojście do jego końca. Po raz pierwszy jaskinia została wymieniona przez M. Szelerewicza i A. Górnego w 1986 r. Aktualną jej dokumentację i plan opracował A. Górny w lutym 2009 r. W 1999 r. Pazdur i in. badali nacieki metodą C14.
Przypisy Pazdur A., Goslar T., Pawlyta M., Hercman H., Gradziński M., Variations of isotopic composition of carbon in the karst environment from southern Poland, Radiocarbon, 1999, vol. 41, Nr 1:81-97 M. Szelerewicz, A. Górny, Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK Kraj, 1986
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Bębło