Walter Hamor Piston Jr. (ur. 20 stycznia 1894 w Rockland w stanie Maine, zm. 12 listopada 1976 w Belmont w stanie Massachusetts) – amerykański kompozytor.

Życiorys Jego dziadek przybył do Stanów Zjednoczonych z Włoch, nazwisko rodziny brzmiało pierwotnie Pistone. Uczęszczał do Mechanic Arts High School w Bostonie, następnie studiował malarstwo w Normal Art School. Podczas I wojny światowej grał na saksofonie w orkiestrze marynarki wojennej, później zarabiał grywając w restauracjach i na dancingach. W latach 1920–1924 odbył studia muzyczne na Uniwersytecie Harvarda, następnie wyjechał do Paryża, gdzie był uczniem Nadii Boulanger i Paula Dukasa. Po powrocie do USA był w latach 1926–1960 wykładowcą Uniwersytetu Harvarda, od 1944 roku z tytułem profesora. Do jego uczniów należeli m.in. Elliott Carter, Leonard Bernstein, Arthur Berger, Irving Fine, Harold Shapero, Robert Moevs, Daniel Pinkham, David Behrman i Frederic Rzewski.

Członek Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk (1940) i Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury (1955). Dwukrotny zdobywca Nagrody Pulitzera: 1948 za III Symfonię i 1961 za VII Symfonię. Trzykrotnie otrzymał nagrodę New York Music Critics’ Circle. Oficer francuskiego Orderu Sztuki i Literatury (1969).