Plan polskiego Naczelnego Dowództwa zakładał, że 1. i 4 Armia oraz Grupa Poleska do 5 sierpnia będą bronić linii Narew – Orlanka oraz Leśna – Brześć, aby umożliwić przygotowanie kontrofensywy z rejonu Brześcia na lewe skrzydło wojsk Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego. Rozstrzygającą operację na linii Bug, Ostrołęka, Omulew doradzał też gen. Maxime Weygand.
Już 31 lipca 4 Armia przekroczyła Bug w rejonie Mielnika i obsadziła zachodni brzeg rzeki na odcinku Granne – Pratulin. Oddziały grupy płk. Stanisława Kaliszka przeszły na lewy brzeg Bugu w Drohiczynie, 14 Wielkopolska Dywizja Piechoty między Pratulinem a Janowem Podlaskim. W nocy na lewy brzeg Bugu przeprawiła się 15 Wielkopolska Dywizja Piechoty.
Działania wojsk Posuwając się za polskimi dywizjami, oddziały Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego sforsowały Bug na odcinku Mielnik – Niemirów, a nadspodziewanie szybki odwrót 4 Armii odsłonił skrzydło 1 Armii pod Brańskiem oraz Grupy Poleskiej w rejonie Brześcia. Na przegrupowujące się oddziały Grupy Poleskiej uderzyły główne siły sowieckiej 16 Armii, wyparły Polaków z przedmościa brzeskiego i opanowały część słabo bronionych fortów.