Sukces filmów Lantimosa oraz jego podopiecznej Athiny Rachel Tsangari (Attenberg, 2010) wpisywał się w postępujący kryzys ekonomiczny w Grecji, który komentowali również i inni twórcy. Wśród tych, którzy najbardziej zaznaczyli swoją indywidualność, byli m.in. Tassos Bulmetis (Dotyk smaku, 2003), Spiros Statulopulos (Żywa bomba, 2007), tworzący kino o tematyce LGBT Panos H. Koutras (Strella, 2009), Ektoras Lygizos (Chłopiec jedzący ziarno, 2012) czy Alexandros Avranas (nagrodzona Srebrnym Lwem za reżyserię na 70. MFF w Wenecji Miss Violence, 2013).

Przypisy

Bibliografia