Biblię łączyły cztery paski ze skóry, grube na 3 mm i szerokie na 19–20. Dodatkowo zapinki na dwóch skórzanych paskach zapobiegały odkształceniu się kart. Zostały one jednak odcięte, przez co obecnie grubość księgi waha się od 100 mm przy grzbiecie, do 150 przy otwarciu księgi.

Rękopis składa się z 35 niejednakowych składek: 32 kwaternionów i 3 kwinternionów, pierwotnie prawdopodobnie było ich więcej. Brakuje też części kart z zachowanych składek – w szczególności z początkowej pozostała tylko jedna. Karty zawierają numerację naniesioną ołówkiem prawdopodobnie w XIX wieku, przy czym po karcie o numerze 189 następuje przeskok do 200. Dodatkowo na 7 kart naniesiono – przypuszczalnie w Królewcu, podczas II wojny światowej – przy pomocy numeratora alternatywną paginację. Karty kodeksu różnią się znacznie gładkością i grubością. Najstaranniej wyprawione są karty 202–238Kartę 238 wymienia zarówno jako jedną z najcieńszych, jak i jedną z najgrubszych, na równi z f.239., na których zapisano Psałterz i Ewangelie. Najgrubszą kartą jest doszyta f.239, na której sporządzono zapiski o cudach – ma ona 0,44 mm grubości, podczas gdy pozostałe mieszczą się zwykle w przedziale 0,11–0,25 mm.