Na ceremonię zaprzysiężenia założyła tradycyjny ubiór, a w przemowie inauguracyjnej podkreśliła swój brak związków z walczącymi grupami:
Jesteśmy winni tę obietnicę Bogu i Liberyjczykom: nie mamy złudzeń i zrobimy co w naszej mocy, by nie być lojalnym wobec żadnej innej grupy albo frakcji.
Na pytanie dziennikarza o to, co zrobi, jeśli przywódcy ugrupowań znowu zwrócą się przeciwko sobie, odpowiedziała:
Obiecali mi, że będą mnie szanować jak matkę i będę ich trzymać za słowo. To także oznacza dyscyplinowanie, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Według Amosa Sawyera, profesora nauk politycznych, który kierował liberyjskim rządem tymczasowym w latach 1990–1994, Perry została wybrana, ponieważ była znana w kraju, miała dużą wiarygodność i jednocześnie nigdy nie brała udziału w walce o władzę, zatem liderzy polityczni nie widzieli w niej zagrożenia. Pozostali członkowie Rady Państwa dążyli jednak do jej marginalizacji i zmniejszenia jej wpływu na kluczowe decyzje. Perry poświęciła się zatem głównie podróżowaniu po kraju i budowaniu wśród obywateli świadomości na temat ich praw oraz przebiegu procesu pokojowego. Ellen Johnson-Sirleaf, prezydentka Liberii w latach 2006–2018, tak podsumowała działania Perry w Radzie Państwa: Nie dostała ani prawdziwej władzy, ani personelu, ani środków niezbędnych do wykonywania swojej pracy.