Julia Rayska, z domu Waniczek (ur. 1817 w Tarnowie, zm. 27 stycznia 1906 we Lwowie) – polska malarka, przedstawicielka sztuki XIX wieku. Tworzyła przede wszystkim w duchu sztuki biedermeieru.
Życiorys mały|Grób rodzinny Julii i Tomasza Rayskich na Cmentarzu Łyczakowskim|303x303px Córka radcy Sądu Apelacyjnego we Lwowie. Rysunku i malarstwa uczyła się w latach trzydziestych XIX wieku u lwowskiego malarza, Jana Haara. W 1837 bądź 1838 wyszła za mąż za Tomasza Rayskiego (1811–1885), adwokata i aktywnego działacza konspiracji galicyjskiej, więzionego w latach 1842–1845, później posła na Sejm Krajowy i do Rady Państwa w Wiedniu oraz współzałożyciela Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie.
Po wybuchu powstania styczniowego w 1863 roku oboje wstąpili do tajnych organizacji patriotycznych. Rayska kierowała jednym z miejskich okręgów do spraw poboru podatku narodowego, a w późniejszych latach pracowała społecznie w zarządzie Towarzystwa Praca Kobiet.
Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.