Znana ze swoich ultramontańskich poglądówZbigniew Sudolski, W błękitnym kręgu. Opowieść o Elizie z Branickich Krasińskiej i jej środowisku, Pułtusk 2004, s. 186. Zofia Odescalchi, której mąż należał do tzw. czarnej arystokracji (aristocrazia nera)Emilio Sereni, Capitalismo e mercato nazionale in Italia, Roma 1966, s. 273.Christopher Duggan, The Force of Destiny. A History of Italy Since 1796, Boston New York 2008, s. 301., wiernej papieżowi i ignorującej istnienie dworu królewskiego w RzymieKrzysztof Górski, Papiestwo w Rzymie, Kraków 1990, s. 53., „zdecydowanie broniła świeckiej władzy papieskiej, zwalczała narodowe Włochy, politykę Napoleona III i pomysły powstania w Polsce”. Poglądy te powodowały, że stworzony przez nią ośrodek pozostawał, także z powodów ambicjonalnych i personalnych, w opozycji do Hôtel Lambert.
Działalność dobroczynna Na prowadzenie działalności dobroczynnej Zofia Odescalchi przeznaczała około 40 000 franków rocznie. Z jej funduszy powstawały szkoły, przytułki i szpitale oraz cmentarze i kościołyElena Felluca, Sofia Rosa Katharina Branicka Odescalchi - Lago Sabatino, 2019-04-02..