Humbertia madagascariensis Lam. – gatunek roślin z monotypowego rodzaju Humbertia Comm. ex Lam., należący do rodziny powojowatych, występujący endemicznie na Madagaskarze, w jego południowo-wschodniej części, na obszarze na południe od Manakara do Tôlanaro. Drzewa te charakteryzują się bardzo twardym i trwałym drewnem, używanym do budowy statków, mostów, masztów i innych budowli.
Morfologia Pokrój Drzewa o wysokości do 30 m. Pień zwykle prosty, okrągły w przekroju, o średnicy do 200 cm. Kora szara do brązowej, drobno spękana, wewnętrzna z białymi pasmami. Gałązki z wyraźnymi bliznami po liściach, w młodości czerwonawo owłosione. Liście Ulistnienie naprzemianległe, skupione na końcach gałązek. Przylistki nieobecne. Ogonki liściowe o długości 0,5–1,5 cm. Blaszka liściowa odwrotnie jajowata, o wielkości 3–10,5 cm × 1,5–4 cm, klinowata u nasady, tępa do lekko karbowanej na wierzchołku, skórzasta, naga. Użyłkowanie liścia pierzaste, z 6–9 parami żyłek bocznych. Kwiaty Wyrastają z kątów liści na szypułkach o długości 1–1,5 cm. Obupłciowe, lekko grzbieciste, pięciokrotne. Działki kielicha prawie wolne, odwrotnie jajowate do zaokrąglonych, o długości ok. 1 cm, z błoniastymi brzegami. Płatki korony dzwonkowate, o długości ok. 1,5 cm, owłosione z zewnątrz, kremowo-białe z błoniastymi brzegami. Pręciki o długości ok. 4,5 cm.