Palhinhaea – rodzaj roślin należący do rodziny widłakowatych. Obejmuje od ok. 15 do ok. 23–25 gatunków. Rośliny z tego rodzaju należą do najbardziej rozpowszechnionych w obrębie widłakowatych z okazałym Palhinhaea cernua – gatunkiem o największym rozprzestrzenieniu w obrębie tego rodzaju i rodziny. Widłaki te spotykane są na wszystkich kontynentach w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Są to rośliny naziemne, tylko P. steyermarkii bywa epifitem.
P. cernua bywa uprawiany jako roślina ozdobna. Lokalnie wykorzystywany jest jako roślina lecznicza i zamiennik kapoku.
Nazwa rodzaju upamiętnia portugalskiego botanika – Rui Teles Palhinha (1871–1950).
Morfologia thumb|Kłos zarodnionośny P. cernua Pokrój Pędy naziemne łukowato wznoszą się nad powierzchnią ziemi i korzenią się w miejscach, w których się z nią kontaktują. Z każdego takiego łukowato wzniesionego odcinka wyrasta zwykle jeden wzniesiony pęd (tylko u P. steyermarkii i P. bradei płożący, wspinający się lub zwisający), rozgałęziający się i przypominający małe drzewo (choinkę). Zwłaszcza boczne odgałęzienia są na końcach silniej rozgałęzione. Łodygi osiągają do 3,5 mm średnicy. Rozgałęzienia pędu zwieńczone są pojedynczym, zwykle zwisającym kłosem zarodnionośnym (podnoszący się jedynie u P. bradei). U roślin z tego rodzaju nie wykształcają się rozmnóżki.