Marcelina Józefa Rościszewska (ur. 8 listopada 1875 w Lipawie, zm. 4 kwietnia 1949 w Krakowie) – polska działaczka niepodległościowa i pedagożka.
Życiorys Urodziła się 8 listopada 1875 roku w Lipawie. Była córką powstańców styczniowych, Jana Dąbrowskiego (lub Dombrowskiego) i Leokadii de domo Landsberg. Do 1891 roku uczyła się w Instytucie Panien Szlacheckich w Białymstoku. Naukę kontynuowała w paryskim Instytucie Panien Polskich, a później na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Paryskiego. We Francji opieką otoczyła ją Maria Gorecka. Po powrocie do kraju wyszła za mąż za Seweryna Rościszewskiego. Małżeństwo miało dwóch synów.
Z początku włączyła się w tajne nauczanie w Płockiem, skąd pochodził jej mąż. Należała do Polskiej Macierzy Szkolnej. Angażowała się w działalność społeczną na wsi, zakładając patriotyczne chóry młodzieżowe, koła gospodyń wiejskich, spółdzielnię kobiet wiejskich i „łaźnię ludową” w Drobinie.