Istniał także projekt budowy przystani nad Wisłą, umożliwiającej odbiór buraków i wywóz cukru transportem rzecznym, jednak do jej realizacji nie doszło. W 1933 r. urządzenia o napędzie parowym zakładu wymieniono na elektryczne. Podczas okupacji w fabryce pracowali jeńcy rosyjscy i włoscy. Na początku marca 1945 r. jej teren został częściowo zbombardowany i spalony.
Po wojnie cukrownia wznowiła pracę w 1946 r. Trzy lata później majątek cukrowni upaństwowiono i włączono w skład zjednoczenia „Cukrownie Gdańskie” z siedzibą w Malborku. W 1971 r. przy cukrowni powstał oddział produkcji kwasku cytrynowego. W 1989 r. wybudowano nowy komin o wysokości 110 m. W latach 90. cukrownia nie radziła sobie dobrze w realiach wolnorynkowych, w roku 2001 obiekt przejęła brytyjska spółka British Sugar Overseas, lecz w 2004 r. zakład został ostatecznie zamknięty. W sierpniu 2008 r. większość budynków cukrowni wyburzono.
W dawnych magazynach cukrowni w 2008 r. powstała lokalna galeria handlowa o nazwie „Cukrownia”, a w 2019 r. rozpoczęto inwestycje na dawnym terenie fabryki, powstaną tu m.in.: osiedle mieszkaniowe, centrum rekreacyjne, oraz hotel.
Przypisy
Kategoria:Cukrownie w Polsce Kategoria:Nieistniejące przedsiębiorstwa spożywcze w Polsce Kategoria:Historia Pelplina