Był też krytykowany, między innymi przez Willema de Kooninga, który miał powiedzieć: „Możesz dać temu sukinsynowi dwie puszki piwa, a on mógłby je sprzedać” (You could give that son of a bitch two beer cans and he could sell them). Odpowiedzią była praca Jaspera Johnsa przedstawiająca dwie puszki piwa, które Castelli sprzedał kolekcjonerowi pop-artu.
Kolejnymi twórcami, na których zwrócono uwagę dzięki Castelliemu, byli Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Claes Oldenburg, James Rosenquist, Cy Twombly, Donald Judd, Dan Flavin, Bruce Nauman oraz Joseph Kosuth.
Leo Castelli i Ileana rozwiedli się w 1960 roku, mieli jedną córkę. W 1962 roku Ileana wyszła za Michela Sonnabenda, i zaczęła prowadzić własną galerię. Leo Castelli ponownie ożenił się w 1963 roku z Antoinette Fraissex du Bost, z którą miał syna Jeana-Cristopha. Po śmierci żony w 1987 roku, Castelli ożenił się po raz trzeci z włoską krytyczką sztuki Barbarą Bertozzi (w 1995 roku).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mediolańskiego Kategoria:Amerykańscy marszandzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Trieście Kategoria:Ludzie związani z Nowym Jorkiem Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Hasła rozbudowane w ramach akcji Wikipedia na zastępstwie