Edvard August Vainio (ur. 5 sierpnia 1853 w Pieksämäki, zm. 14 maja 1929 w Turku) – fiński lichenolog. Jego prace na temat flory roślin kryptogamicznych Laponii i trzytomowa monografia rodzaju Cladonia, a zwłaszcza jego badanie klasyfikacji i morfologii porostów Brazylii sprawiły, że Vainio stał się znany w naukowym świecie.
Życiorys Początkowo pracował jako nauczyciel. W 1880 r. będąc jednocześnie nauczycielem, został wykładowcą botaniki na Uniwersytecie Helsińskim. Stypendia uniwersytetu umożliwiły mu podróże i studia za granicą. W 1882 r. odwiedził Rostock, Berlin i Sankt Petersburg, a w latach 1884–1885 Moskwę, Wiedeń, Genewę, Paryż i Londyn. W pierwszej połowie 1885 r. odbył wyprawę botaniczną do Brazylii i zbierał porosty w okolicach Rio de Janeiro oraz w prowincji Minas Gerais.
Vainio był fińskim nacjonalistą. Boleśnie przeżywał przegraną w konkursie na profesurę botaniki na Uniwersytecie Helsińskim. W 1891 r., ku konsternacji rodaków przyjął stanowisko cenzora helsińskiej prasy. Gdy po 1899 r. w Finlandii nasilono działania rusyfikacyjne, Vainio stał się praktycznie wyrzutkiem społecznym. Wraz z wyzwoleniem Finlandii w 1917 roku cenzura prasy została zniesiona, a Vainio znalazł się bez nominacji i emerytury.