Stało się to szczególnie istotne po pierwszym rozbiorze Polski i Litwy oraz w czasie pertraktacji z Carycą Katarzyną, zawsze podtrzymując dobre szkolenie jako warunek przetrwania Towarzystwa w Rosji. Po śmierci Czerniewicza w 1785 Lenkiewicz zwołał Drugą Regionalną Kongregację, na której został wybrany „Tymczasowym Wikariuszem Generalnym”. Funkcję tę pełnił aż do śmierci w 1798. Okres jego wikariatu przyniósł Towarzystwu stabilność, a Połock zasłynął z doskonałego szkolenia, bibliotek i wyposażeń szkolnych.
Przypisy
Bibliografia P. Pierling, Gabriel Gruber et les jésuites réfugiés en Russie, Meudon, 1999. M.J. Rouet de Journel, La Compagnie de Jésus en Russie: un collège de Jésuites à Saint Pétersbourg (1800-16), Paris, 1922. S. Zalenski, Les Jésuites de la Russie Blanche, (2 vol.), Paris, 1886.
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii i Uniwersytetu Wileńskiego Towarzystwa Jezusowego Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Generałowie zakonu jezuitów Gabriel Kategoria:Ludzie urodzeni w Połocku Kategoria:Ludzie związani z Nieświeżem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Nauczyciele szkół Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy jezuici (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy prezbiterzy jezuiccy Kategoria:Urodzeni w 1722 Kategoria:Zmarli w 1798