Budowla jest drewniana, składa się z jednej nawy, posiada konstrukcję zrębową. Świątynia jest orientowana, wybudowano ją z drzewa modrzewiowego. Jej prezbiterium jest mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte jest trójbocznie, przylega do niego zakrystia. Z boku nawy jest umieszczona kaplica, nakryta gontowym dachem namiotowym. Od frontu znajduje się wieża, posiadająca konstrukcję słupową, mieszcząca kruchtę w przyziemiu. Jest ona zwieńczona dachem namiotowym z blaszanym cebulastym dachem hełmowym z latarnią i chorągiewką z datą „1885”. Świątynię nakrywa dach jednokalenicowy, pokryty gontem. Wnętrze nakryte jest stropem płaskim obejmującym nawę i prezbiterium. Chór muzyczny jest podparty dwoma słupami i posiada prospekt organowy i parapet z prostą linią. Podłoga została wykonana z desek. Ołtarze reprezentują styl rokokowy: główny pochodzi z 1780 roku, dwa boczne i w kaplicy powstały w 1760 roku. Ambona w stylu wczesnobarokowym pochodzi z 1 połowy XVII wieku i jest ozdobiona namalowanymi wizerunkami czterech ewangelistów.