był instruktorem w Komitecie Dzielnicowym na Bałutach, a od 1974 do 1976 I sekretarzem Komitetu Zakładowego PZPR przy FTiAT „Elta”. Od 1976 zasiadał też w Radzie Narodowej Miasta Łodzi. Od 1975 do 1980 pozostawał członkiem egzekutywy Komitetu Łódzkiego PZPR, następnie od 1980 do 1985 I sekretarzem Komitetu Dzielnicowego w Widzewie, a od 1985 do 1986 sekretarzem Komitetu Łódzkiego. Od 1988 do 1989/90 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Sieradzu.

W III RP związał się z biznesem, w latach 90. był prezesem Banku Spółdzielczego w Sieradzu i innych przedsiębiorstw, a także członkiem rad nadzorczych (m.in. Banku Przemysłowego). W 2002 został prezesem Widzewa Łódź, odwołano go po dziesięciu miesiącach. Następnie kierował zespołami Piotrcovii (2002–2003), ponownie Widzewa (2003) i od 2003 Pogoni Szczecin. Podjął współpracę z będącym współwłaścicielem tych klubów Antonim Ptakiem. W lutym 2004 zrezygnował z prezesury Pogoni i został wiceprezydentem Szczecina, odpowiedzialnym za gospodarkę. Odwołano go we wrześniu 2005. Z okresem zarządzania Widzewem wiązało się oskarżenie przez prokuraturę Czesnego o płatną protekcję.