Katolicki przekład powstawał znacznie wolniej. Jurij Hawštyn Swĕtlik kilka razy opublikował Perykopy (1690 lub 1692, 1699, 1720). Pracował również nad pełnym przekładem Biblii (1688–1707/1711), ale praca ta ze względów finansowych pozostała w rękopisie. W 1750 Jakub Wöski opublikował z niewielkimi zmianami Perykopy J.H. Swĕtlika. J. Buk w 1862 przełożył i opublikował tylko Ewangelię według Mateusza oraz Ewangelię według Marka (wyłącznie rozdz. 1–3). W 1872 wydano Psalmy Jana Larasa. Katolicy górnołużyccy dopiero w 1896 doczekali się edycji przekładu Nowego Testamentu, który był wspólnym dziełem Jurija Łusčanskiego i Michała Hórnika. Filip Rězak przełożył z Wulgaty cały Stary Testament, ale opublikował jedynie Psałterz (1899), Księgę Hioba i Księgę Przysłów (brak miejsc i dat wydania). Pełny czterotomowy przekład katolickiej Biblii ukazał się dopiero w latach 1966–1976. Tłumaczenie pod redakcją ks. Měrćina Salowskiego przygotował zespół tłumaczy katolickich. Nową (poprawioną) edycję wydano drukiem w 2006 roku (Swjate Pismo Stareho a Noweho zakonja). Język tego przekładu jest przyjmowany za wzorcowy.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia