Został dowódcą eskadry 298 pułku lotnictwa myśliwskiego 229 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 4 Armii Powietrznej Frontu Północno-Kaukaskiego w stopniu starszego porucznika, szczególnie wyróżnił się w walkach na Kubaniu, gdzie w ciągu 3 miesięcy strącił 13 samolotów wroga osobiście i 10 w grupie. Do lata 1943 wykonał 123 loty bojowe i stoczył 39 walk powietrznych, w których strącił osobiście i w grupie 23 samoloty wroga. Otrzymał za to tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Pod koniec września 1943 jako nawigator 104 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego 9 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 6 Gwardyjskiego Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 2 Armii Powietrznej w walce nad Mołoczną strącił dwa samoloty wroga, jednak został ranny; mimo to zdołał wylądować. Po wyleczeniu został zastępcą dowódcy 9 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego. Łącznie wykonał 202 loty bojowe i stoczył 53 walki powietrzne, w których strącił osobiście 20 i w grupie 14 samolotów wroga.
Zginął w wypadku samochodowym podczas wykonywania obowiązków służbowych na froncie.