Bilans walk Brak należytej koordynacji działań po stronie polskiej umożliwił 81 Brygadzie Strzelców wyjście z zarysowującego się okrążenia. Generał Żeligowski nie wykorzystał sukcesu taktycznego, jakim było opanowanie Wólki Radzymińskiej. Aby uporządkować oddziały i „zlikwidować” wyimaginowanego nieprzyjaciela na swoich tyłach, zatrzymał on natarcie na Radzymin. Jego dywizja stała bezczynnie, podczas gdy 1 Dywizja L-B samotnie i bez powodzenia walczyła w rejonie Radzymina.
Bój o Wólkę Radzymińską w historiografii II Rzeczypospolitej uznano jako przełomowy moment walk o przedmoście warszawskie. Podkreślano, że właśnie tutaj obrońcy po raz pierwszy zmusili oddziały sowieckie do odwrotu i odzyskali rozległy teren. Jednym z bohaterów bitwy stał się dowódca I batalionu 28 pułku piechoty por. Stefan Pogonowski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwa Warszawska Kategoria:Bitwy w 1920