Było to oczywistym kłamstwem, ponieważ Republika Chile nie miała wtedy nawiązanych stosunków dyplomatycznych z Polską (w październiku 1939 był sekretarzem poselstwa Chile w Belgii).
28 marca 1941 podczas transportu na kolejne przesłuchanie z więzienia w Hajfie został zastrzelony przez Edwarda Szarkiewicza (według relacji Kazimierza Iranka-Osmeckiego podczas próby ucieczki, a według W.T. Kowalskiego w Jerozolimie). Miejsce pochówku prawdopodobnie w okolicach Hajfy.
Według relacji K. Iranka-Osmeckiego „Mikiciński był rosły, barczysty, miał grube rysy, wyłupiaste oczy i obwisłe wargi, robił odpychające wrażenie; nie zatajał w swoich zeznaniach roztaczanej nad nim opieki przez Abwehrę”, ale „nie przyznawał się, że był agentem Abwehry”, jednak „świadczenia na rzecz prof. S. Kota i przewożenie pieniędzy do Polski były maską dla usług oddawanych Abwehrze. Mikiciński był podwójnym agentem i w myśl zasady z żelazną konsekwencją przez ten typ agentów stosowanej, lojalność i wierność zachowywał dla jednej tylko strony – tej silniejszej”.
Przypisy
Bibliografia Sławomir Koper: Piekiełko nad Wisłą.