Gromadzone tam zbiory biblioteczne stały się po latach jednym z kamieni węgielnych współczesnej biblioteki.
Nowy rozdział w historii biblioteki związany był z kilkoma ważnymi wydarzeniami: wyjściem z podziemia Ukraińskiego Kościoła Grecko-Katolickiego w 1990 r., odzyskaniem przez Ukrainę niepodległości w 1991 r., wznowieniem działalności uczelni pod nazwą Lwowskiej Akademii Teologicznej w 1994 roku. To tej uczelni przekazał swoje zasoby akademickie i biblioteczne UKU w Rzymie. Do rozbudowy wznowionego uniwersytetu i biblioteki dołączyli absolwenci rzymskiego UKU: o. Iwan Dacko, o. Mychajło Dymyd, metropolita Borys Gudziak, biskup Hlib Lonczyna, Mychajło Petrowycz. 29 czerwca 2002 r. Akademię przekształcono w Ukraiński Uniwersytet Katolicki.
Początki działalności biblioteki były bardzo trudne, o czym wspomina pierwszy dyrektor Biblioteki Mychajło Petrowycz. Skromne warunki lokalowe i prawie puste półki biblioteczne. Udało się najpierw wyremontować przestrzenie (zlokalizowane przy ul. Kleparowskiej, później przy ul. I. Święcickiego), odnaleźć ludzi i instytucje którzy wsparli proces renowacji. Staraniem władz i pracowników gromadzono współczesną literaturę naukową z położeniem nacisku na teologię, prawo kanoniczne, filozofię chrześcijańską i nauki historyczno-społeczne.