Zwieńczeniem pierwszego etapu twórczości była Elegia, zaprezentowana na 1965 na II Biennale Tkaniny Artystycznej w Lozannie. Na tej tkaninie, złożonej z siedmiu brytów kojarzących się z pasami kontuszowymi, artystka przedstawiła tekst Trenów Jana Kochanowskiego, uzupełniony portretem artysty oraz drobnymi przedstawieniami roślin i zwierząt. Falkowska jako pierwsza w polskiej tkaninie artystycznej wykorzystała litery jako element dekoracyjny. Następnie motyw ten podejmowały inne artystki: m.in. Barbara Latocha, Alicja Francman, Krystyna Wojtyna-Drouet.

Na dalszym etapie swojej twórczości w warstwie tematycznej artystka prezentowała głównie rodzimą roślinność. Na Festiwalu Sztuk Plastycznych w 1966 zaprezentowała Fasolę z gruntu. Podobna tematyka była popularna u ówczesnego młodego pokolenia artystów zajmujących się tkaniną artystyczną. Falkowska przedstawiała – jak sama twierdziła – wszystko, co ją interesuje, bo wszystko może być tematem. Stąd w jej pracach warzywa, powszechnie spotykane na łąkach rośliny, zjawiska pogodowe. Na wystawie Wall Hangings w Nowym Jorku zaprezentowała Amonity.