Według Seweryna Uruskiego miał mieć też kilku synów, których potomstwo przeniosło się na Ruś Czerwoną i PodoleS. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904, t. I, s. 89.. Dziedziczył dobra w Stominie, gdzie posiadał, w 1583 roku, 2 łany w części szlacheckiej i dzierżawił 3 łany w części będącej królewszczyzną. W latach (1578-1584) obejmował urząd pisarza ziemskiego inowrocławskiego. Nie żył już w 1601 roku, kiedy jego córki wspomniano jako pozostające pod opieką stryja Jana Baranowskiego. Najbardziej znaną postacią spośród jego najbliższych krewnych był stryj Dobrogost Baranowski, dziedzic w Kozarzewie, burgrabia ziemski koniński.
Bratankiem Marcina Baranowskiego był Jan Baranowski, sędzia grodzki bydgoski.
Zobacz też Herb Ostoja Ród Ostojów (Mościców)
Przypisy
Bibliografia K. Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 62, t. IV, s. 490. B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego, Kraków 1584. Teki Dworzaczka. Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX w., Biblioteka