Zdzisław Taczalski (ur. 2 grudnia 1918 w Leszkowicach, zm. 6 stycznia 1944 w Brindisi) – sierżant Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Piotra i Zofii z Kozakiewiczów, miał trójkę rodzeństwa. Uczył się w gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Lublinie, z powodów finansowych przerwał naukę i wstąpił do Szkoły Podoficerskiej dla Małoletnich w Koninie. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 43. pułku piechoty w Dubnie. W kwietniu 1939 roku zgłosił się do służby w lotnictwie, z powodu wady serca nie został zakwalifikowany na kurs pilotażu i został skierowany na kurs strzelców pokładowych przy dywizjonie bombowym na Okęciu.
Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany przez Rumunię do Francji, a w marcu 1940 roku został przeniesiony do Wielkiej Brytanii. Otrzymał numer służbowy RAF 781610, przeszedł przeszkolenie jako strzelec pokładowy i radiotelegrafista. 2 listopada 1941 roku przydzielony został do dywizjonu 301. W tej jednostce, do 24 kwietnia 1942 roku, odbył 21 lotów bojowych w załodze kapitana obserwatora Bernarda Budnika.