polska szkoła ludowa, która udzielała również kursy dla dorosłych niepiśmiennych imigrantów galicyjskich. Odbywały się tu odczyty, bale, zabawy ludowe czy występy artystyczne m.in. włoskiego piosenkarza Luigiego Cavanny. Znajdowały się tu również polskie biblioteka, czytelnia, Polska Kasa Zaliczkowa, Polskie Towarzystwo Robotniczo-Oświatowe Siła i inne organizacje. W czasie okupacji podczas II wojny światowej budynek został zajęty przez organizacje niemieckie.
W maju 1950 roku w Domu Polskim powstało Koło Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego w Czechosłowacji (PZKO). W 1956 roku, aby uratować Dom Polski powstała Spółdzielnia Ludowa Dom Polski, mająca na celu utrzymanie budynku. W 1958 roku Instytut Dziedzictwa Republiki Czeskiej wpisał budynek do rejestru zabytków kultury pod numerem ÚSKP nr 34209/8-2239. Do przekształcenia Domu Polskiego w hotel doszło w latach 60. XX wieku. Mimo dobrej kondycji finansowej, w 1980 roku władze Czechosłowacji włączyły polską spółdzielnię do największej w tym czasie spółdzielni w Czechosłowacji "Budoucnost". W 1985 roku budynek zamknięto i rozpoczęto jego remont i przebudowę.