Zasięg występowania i siedliska B. gargarizans występuje w Azji Wschodniej na wysokości 2–4300 m n.p.m. Spotkać go można w Chinach (m.in. w prowincjach Liaoning, Szantung, Syczuan, Kuejczou, Hunan czy Fujian), Korei Północnej i Południowej, Rosji (m.in. Zabajkale czy wyspa Sachalin) oraz na japońskiej wyspie Miyako-jima i pobliskich wyspach archipelagu Riukiu. Podgatunek Bufo gargarizans miyakonis jest endemiczny dla Japonii; pierwotnie występował tylko na Wyspach Miyako, ale został introdukowany na inne wyspy archipelagu Riukiu, takie jak Okinawa, Minamidaitōjima i Kitadaitōjima. Podgatunek ten wymarł na Okinawie.
B. gargarizans zasiedla głównie lasy iglaste, lasy mieszane, lasy liściaste zrzucające liście na zimę, a także łąki i stepy. Gatunek ten preferuje habitaty z wysoką wilgotnością względną, ale jest też odporny na zmiany środowiskowe, w związku z czym może też występować na polach uprawnych, parkach i ogródkach w dużych miastach (takich jak Chabarowsk w Rosji). Na niektórych obszarach zagęszczenie tego gatunku dochodzi do 3600 osobników na kilometr kwadratowy.